Over Anne

Anne

Het menselijke leerproces laat me niet los. Als kind kleefde het aan me zonder dat ik het door had; ik ging ervan uit dat iedereen er gefascineerd door was. Het bepaalde eerst ongemerkt mijn studiekeuze – ik koos ‘toevallig’ voor de PABO – en later iets minder ongemerkt. Studerend aan de PABO kreeg ik namelijk door dat ik ‘iets had met menselijk leren’ en Onderwijskunde werd daarom mijn tweede studie.

In de jaren die volgden heeft het menselijke leerproces zich als een wurgslang in z’n greep gekregen. Door eerst in 2011 moeder van Sofie te worden en daarna in 2013 van Liesje, werd mijn fascinatie ervoor niet alleen sterker, maar werd ook mijn beeld van het menselijk leerproces verrijkt. Ik zag veel beter welke hele grote ontwikkelingen en ook welke kleine er vooraf gaan aan onder meer de ontwikkelingen die ikzelf doorliep en nog steeds doorloop. De fases tijdens mijn volwassen bestaan – studeren, baan verkrijgen, baan opzeggen, sabbatical, als freelancer aan de slag, moeder worden, deeltijdouderschap, eigen business opzetten en opnieuw een sabbatical – hielpen me om steeds dichter bij mezelf te komen.

Het enige leerproces dat werkelijk waarde heeft, is het leerproces dat je dichter bij jezelf brengt.

– Anne van Hees

Wie ben ik? Wat heb ik te doen in dit leven? Wat helpt mij in mijn ontwikkeling? Hoe kan ik anderen hierin helpen? Ruim 39 jaar houden deze en meer vragen mij bezig. Ik schrijf er graag over, maar ook kook, eet, lees, mediteer en wandel ik graag en maak of herstel ik graag kleding en spullen. Ik ga graag naar de bieb, naar een koffietentje, uit eten en – zodra de maatregelen er weer ruimte aan geven – dansen.

Ik doe ook graag rustig aan en soms zelfs heel graag helemaal niets. Hiertoe heb ik (opnieuw) besloten toen ik op een dag in de nazomer van 2020 besefte dat ik veel meer deed dan goed voor me was en mijn lief me ’s avonds vroeg: ‘Als jij het volledig voor het zeggen had, waarmee zouden jouw dagen zich dan vullen? ‘Schrijven!’ proestte ik haast uit. En om te kunnen schrijven is rust dé belangrijkste voorwaarde.

Mijn verhalen hebben altijd een relatie met persoonlijk leren en persoonlijke groei, want ik geloof dat dat is waarom wij hier zijn: om te leren van en met elkaar en van en over onszelf.